دِ مرچنت آو ونیز مورانو کالکشن میستیک اینسنس

(THE MERCHANT OF VENICE MURANO COLLECTION MYSTIC INCENSE)

دِ مرچنت آو ونیز مورانو کالکشن میستیک اینسنس

«بخور جادویی (میستیک اینسنس)[۱]»

«بخور جادویی (میستیک اینسنس)» درواقع تفسیر نوین و پیچیده‌ای از بخور معطر است: درواقع رزین روغنی ترشح-شده توسط «درختان کندر[۲]» متداول در شبه‌جزیره عربستان و آفریقا. به‌طور زیبا (ظریف) و قانع‌کننده، این عطر درواقع یک آکورد کامل را درمابین رایحه‌های چوبی و غذایی، خلق می‌نماید. «نت پایه» اصلی این رایحه درواقع هویت پرتوان این عطر را ازطریق عصاره کاکائو تأیید می‌نماید، درحالی‌که این عصاره ازطریق «نت‌های معطر (مشک)[۳]»، تند می‌شود. این عطر، هماهنگ، فریبنده و ماندگار است.

شرح:

«بخور جادویی (میستیک اینسنس)» درواقع از «مودا* مصر[۴]» الهام گرفته شده است. در زمان‌های قدیم، «مودا مصر» (در «ونیز»)، هم‌مرز با ناحیه «دالمشیا[۵]» و شبه‌جزیره «پلوپونیوس[۶]» بود. از آنجا نیز خط تجاری مورا، به سوی «کرت[۷]» و «قبرس[۸]»، پیش از پایان در «شهرهای صلیبی»، به ویژه در شهرهای «صور و عکا[۹] »، به سوی «خلافت فاطمیون[۱۰]» در شهرهای مصری«دیمیته[۱۱]» و «اسکندریه[۱۲]»  ادامه پیدا می‌کرد. در اینجا، «جاده بخور**[۱۳]»  آغاز شد. مواد اولیه ای نظیر کندر، «اویارسلام بودار[۱۴]» «مر[۱۵] (صمغ درخت مر)» سیاه‌دانه سفید[۱۶] ، گل یاس و … از  «مودا» وارد می‌شدند.

*مودا (muda): یک خط تجاری متعلق به جمهوری ونیز بود که هر سال توسط یک کاروان دریایی طی-مسیر می‌شد و

 ازطریق شرکت‌های بازرگانی خصوصی و دولتی تحت پیمانکاری فرعی قرار داشت.

** جاده بخور (Frankincense Route): راه یا جاده بخور یکی از مسیرهای کاروان های بازرگانی در دنیای باستان است که مهمترین جاده ارتباطی میان قاره‌های آسیا و آفریقا به شمار می‌رفته است. انواع مواد معطر نظیر عود و لوبان و کندر و دیگر عطریات سوختنی را در آئین‌های گوناگون در وسیله‌ای موسوم به« بخورسوز» می‌سوزاندند و تجارتش بسیار مهم بود.

[۱] Mystic Incense

[۲] Boswellia plants

[۳] musky notes

[۴] Muda d’Egitto

[۵] Dalmatia

[۶] Peloponnese

[۷] Crete

[۸] Cyprus

[۹] Tyre and Acre

[۱۰] the crusader states

[۱۱] Damietta

[۱۲] Alexandria

[۱۳] Frankincense Route

[۱۴] smelly cyperus

[۱۵] myrrh

[۱۶] white nigella